Οι Ρουμέοι Έλληνες

μεταφέρθηκαν από την Κριμαία στην περιοχή του Πριάζοβιου (γύρω από τη σημερινή Μαριούπολη) στα τέλη του 18ου (δεκάτου ογδόου ) αιώνα, στα χρόνια της «Μεγάλης Μετακίνησης» (1778–1780).

Την εποχή εκείνη, η Κριμαία ήταν ακόμη υπό τον έλεγχο των Τατάρων, αλλά η Ρωσική Αυτοκρατορία ήθελε να την εντάξει στα εδάφη της.

1. Η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ κάλεσε τον μητροπολίτη Γόρτυνος και Καλλίπολης Ιγνάτιο να οργανώσει τη μεταφορά όλων των χριστιανών από την Κριμαία, ώστε να αποδυναμωθούν οι Τατάροι.
2. Οι Έλληνες (μαζί με Αρμένιους και άλλους χριστιανούς) αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους και να ταξιδέψουν βόρεια, προς τις εκτάσεις γύρω από τη Μαριούπολη, κοντά στη Θάλασσα του Αζόφ.
3. Υπολογίζεται ότι περίπου 18.000 Έλληνες έκαναν αυτό το ταξίδι.
4. Στη νέα τους πατρίδα ίδρυσαν ελληνικά χωριά, κράτησαν τη γλώσσα και τις παραδόσεις τους, αλλά χωρίστηκαν σε δύο κύριες ομάδες:
   • Ρουμέοι (μιλούσαν ελληνικά διαλέκτου)
   • Ουρούμοι (μιλούσαν μια μορφή τουρκικής, αλλά ήταν ελληνικής καταγωγής)

Η μετεγκατάσταση αυτή έγινε δύσκολα: οι συνθήκες ήταν κακές, πολλοί πέθαναν στον δρόμο, αλλά όσοι επέζησαν έβαλαν τις βάσεις για τις ελληνικές κοινότητες του Πριάζοβιου που υπάρχουν μέχρι σήμερα.

Παραδόσεις:

• Γλώσσα και τραγούδια: Έχουν δικά τους τραγούδια στα ρουμέικα, με θέματα την αγάπη, τη φύση και την ξενιτιά. Τα τραγουδούν σε γιορτές, γάμους και πανηγύρια.
• Γάμος: Ο γάμος είναι μεγάλη γιορτή, με πολύ χορό και φαγητό. Συχνά παίζουν λύρα ή ακορντεόν. Η νύφη φοράει παραδοσιακή φορεσιά με πολύχρωμα κεντήματα.
• Θρησκεία: Είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Γιορτάζουν το Πάσχα με κόκκινα αυγά, ψωμί και τραγούδια. Την Ανάσταση μαζεύονται όλοι στο σπίτι για πλούσιο τραπέζι.
• Φαγητό: Φτιάχνουν φαγητά που μοιάζουν με ποντιακά και μικρασιάτικα, αλλά και επηρεασμένα από την ουκρανική κουζίνα. Π.χ. πίτες με χόρτα ή τυρί, σούπες με κρέας, κεφτέδες.
• Πανηγύρια: Σε μεγάλες γιορτές στήνουν χορό στην πλατεία, με κυκλικούς χορούς και συμμετοχή όλων, μικρών και μεγάλων.